Verdriet en vreugde
Het is op 15 maart zondag Laetare. Laetare betekent ‘Wees blij’. Op deze zondag bevinden we ons halverwege de vastentijd, daarom wordt deze zondag ook wel ‘halfvasten’ genoemd. Want nog even en het is Pasen. Het verlangen naar het Licht van Pasen doet op deze zondag de kleur paars, de kleur van de voorbereiding, oplichten tot roze.
De vreugde van deze zondag staat in schril contrast met de eerste woorden die we horen uit de tekst van 1 Samuël 16,1-17. Het zijn woorden die de HEER spreekt tegen de profeet Samuël: ‘Hoe lang blijf je nog treuren om Saul, die Ik als koning van Israël verworpen heb?’ Het verhaal van de verkiezing én verwerping van Saul leest als een koningsdrama van Shakespeare. Misschien heeft Shakespeare hier de inspiratie wel gevonden voor zijn duistere koningsdrama’s. De naam ‘Saul’ betekent ‘de gevraagde’. Wat voor drama gaat er schuil achter deze naam?
De weg van deze God gaat langs de onderkant van de geschiedenis. God is een sjacheraar. Samuël krijgt de opdracht om naar Isaï te gaan, want uit zijn zonen heeft God zich een koning gekozen. Om iedere verdenking door Saul van een staatsgreep te vermijden, krijgt Samuël de opdracht om te doen alsof hij gaat offeren in Bethlehem. Onder die religieuze dekmantel gaat Samuël op weg.
In het huis van Isaï valt de keuze van de HEER op het nakomertje, David. Zijn naam betekent ‘geliefde’. Zo staan dan in dit verhaal het verdriet over Saul ‘de gevraagde’ en de vreugde over David ‘de geliefde’ tegenover elkaar.
Ds. Trinus Hoekstra
